ZABITA MEMURU ÇÖPTE BULDUĞU 1915 DAMGALI SEDYEYİ ÇANAKKALE MÜZESİNE BAĞIŞLADI
Zabıta memuru İbrahim Uysal’ın çöpler arasında bulduğu, üzerinde 1915 damgası bulunan askeri sedye, 3,5 aylık araştırmanın ardından tescillendi. Tarihi sedyeyi satmak yerine Çanakkale’deki savaş müzesine bağışlayan Uysal, “Bulduğum o objeyi tarihe emanet ettim” dedi.
Editör
Antalya Büyükşehir Belediyesi’nde zabıta memuru olarak görev yapan 46 yaşındaki İbrahim Uysal, çöplerin arasında bulduğu tarihi askeri sedyeyi koruyarak Çanakkale’ye kazandırdı.
Muratpaşa ilçesinde çöp atmak için evinden çıktığı sırada komşusunun uyarısıyla sedyeyi fark eden Uysal, eski ve yıpranmış askeri malzemeyi incelediğinde ahşap kollarının üzerinde 1915 damgası bulunduğunu gördü.
3,5 AY SÜREN ARAŞTIRMA
Sedyenin tarihi değer taşıyabileceğini düşünen Uysal, Çanakkale Savaşları Gelibolu Tarihi Alan Başkanlığı ile iletişime geçti. Sedyenin fotoğraf ve videolarını yetkililere gönderen Uysal’ın girişimi üzerine inceleme başlatıldı.
Birinci Dünya Savaşı döneminde kullanılan askeri sedyelerle benzerlik taşıdığı belirlenen eser, yaklaşık 3,5 aylık araştırmanın ardından orijinal olduğu değerlendirilerek tescillendi ve Çanakkale’deki savaş müzesine bağışlandı.
SATMAK YERİNE TARİHE EMANET ETTİ
Tarihi sedyeyi müzayedede satması yönünde öneriler aldığını anlatan Uysal, bu önerileri kabul etmediğini belirtti. Sedyenin asıl yerinin Çanakkale’deki savaş müzesi olduğunu vurgulayan Uysal, tarihi eseri gelecek kuşaklara bırakmak istediğini söyledi.
Sedyenin üzerinde bulunan lekelerin kan izi olup olmadığına ilişkin inceleme yapılması da bekleniyor. Uysal, bunların bir şehide ait olabileceğini düşündüğünü ifade etti; ancak lekelerin niteliği henüz kesinleşmiş değil.
Dünyadaki savaş müzelerinde yapılan araştırmalarda sedyenin benzer bir örneğinin İngiltere’de bulunduğunun kendisine bildirildiğini aktaran Uysal, bağışladığı eseri 18 Mart Çanakkale Şehitlerini Anma Günü’nde eşiyle birlikte ziyaret etmeyi bekliyor.
Çöpe atılan eski bir eşyanın dikkatli bir yurttaşın duyarlılığı sayesinde tarihî mirasa dönüşmesi, kültürel değerlerin korunmasının önemini bir kez daha ortaya koydu.
